ชมรมวรรณศิลป์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

[โหลดโหด]

ต่อไปนี้จะเป็นการสาดรูป...ความทุ่มเท(และความไร้สาระเล็กๆน้อยๆ)

ของพวกเราชาวชมรมวรรณศิลป์ จุฬาฯ

 

รูปเหล่านี้...คือกิจกรรมต่างๆที่พวกเราได้ทำตั้งแต่ปิดเทอมจนกระทั่งเปิดเทอมมาได้1อาทิตย์

ความทรงจำที่อยู่ ณ บล็อกแห่งนี้...จะยังคงอยู่ในใจของพวกเรา ตลอดไป.

 

*หมายเหตุ ภาพไม่ชัดเกิดจากกล้องมือถือมีความละเอียดต่ำ และคนถ่ายมือไม่นิ่ง ขออภัยอย่างแรง

 

 

 

---------------------ช่วงปิดเทอม พวกเราก็ได้เตรียมงานเล็กๆน้อยๆ----------------------------

 

 

ประชุมภาคีบ้าง อะไรบ้าง

 

 

ประชุมเหรัญญิก อบจ. น้องฟ้ากำลังซ้อมเบิกเงินอย่างขะมักเขม้น

 

 

ระหว่างทางกลับ...ฝนได้ตกลงมาอย่างไม่ขาดสาย...น้ำท่วมถนน เดินไ่ม่ได้ ต้องหลบมาข้างๆตึกวิศวะ

จูนก็เดินตามหลังเพื่อเก็บภาพไว้อย่างใกล้ชิด (โรคจิตนี่หว่าเรา )

 

 

วันหนึ่ง..จูนกับพี่แตงกวาก็คิดที่จะทำปฏิทินชมรมกัน

 (รู้สึกจะเป็นวันหลังจากประชุมอบจ.กับชมรม)

 

มันคือสิ่งนี้ !!!

 

 

 -----------------------------ต่อไปนี้เป็นกิจกรรมช่วงเปิดเทอมที่ผ่านมา--------------------------

วันพุธ  3 มิ.ย. 52  วิว นุ่ม พี่แตง (จากซ้ายไปขวา) กำลังจัดบอร์ดประชาสัมพันธ์ในวันเปิดโลกกิจกรรม

(แล้วฉันทำอะไร?  อ๋อ ถ่ายรูปนั่นเอง )

 

อืม...เหนื่อยเนอะ

 

สิ่งศักสิทธิ์ประจำชมรมได้ให้เกียรติวาร์ปมาประชุมด้วย ขอบคุณจริงๆค่ะ 

บนโต๊ะนั่นคือเสบียงของวันนั้น...หัวโต๊ะคือป๋าแบ๊งค์ ลูกครึ่งวรรณศิลป์ธรรมศาสตร์-จุฬาฯ

ข้างๆคือเจ๊ปู ท่านประธานยังสาวของเมื่อปีที่แล้ว

 

 

 5 มิ.ย. 52 งานเข้ากระหน่ำ...สองสิ่งนี้คือ...คืออะไรก็ดูกันเอง(คือประธานและรองประธานของปีนี้)

รู้แค่ว่ามุมกล้องมันทำให้คนอ้วนขึ้นได้ ความจริงไม่ใช่สิ่งที่เห็นเสมอไปนะคะ (เข้าใจแถเว้ยเฮ้ย)

และก็เหมือนทุกวัน...เสบียงเพียบ!

 

อ่ะ ขออีกรูป

 

สิ่งที่ทำกันวันนี้คือ เกม "ตบติดพิชิตสำนวนไทย"

วิธีทำคือ ตัดกระดาษลัง แล้วเขียนคำต่อท้ายสำนวนไทย + คำหลอก

ในภาพคือขนาดตัวอย่างที่เขียนกันเล่นๆ เอาไว้วัดขนาดกับการ์ดของจริงที่กำลังตัดอยู่

... ที่เห็นคือ "ตัวอย่าง" เท่านั้น ไม่ได้เอาไปใช้จริง... โปรดใช้วิจารณญาณในการรับชม

 

 

บรรยากาศในการทำงานวันนี้ ... อาจดูเหมือนเล่นๆ แต่ความจริงแล้วพวกเราตั้งใจกันมากนะ

 

 

ขนาดรุ่นพี่นิสิตปริญญาโทยังสละเวลามาช่วยน้องๆทำงานเลย

คงไม่ต้องอธิบายว่า ครอบครัววรรณศิลป์ของพวกเราอบอุ่นกันแค่ไหน

 

 

เพราะเราต่าง "ทุ่มเท"

 

และก็ "ทุ่มเท"

 

ส่วนข้าพเจ้ากับพี่แตงกวาก็มาประชุมกับอบจ.เรื่องโครงเปิดโลก (ไม่ได้เอาแต่ถ่ายรูปนะเออ)

มีการชี้แจงกิจกรรม และแจกอมยิ้ม chupa chup (สะกดถูกไหมน้อ?) เห็นซากอมยิ้มบนโต๊ะมั้ย...

และก็แจกจุลสาร cu today (อยู่ข้างๆซากอมยิ้ม)

 

 

ประชุมเสร็จราวๆ1ทุ่ม เมื่อกลับมาห้องชมรมก็พบว่า....อ่านะ

ทุกคนต่างเพลีย (แต่ไม่เคยละเหี่ยใจ)

 

 ...................ภาพต่อไปนี้จะเป็นการพักผ่อนของพวกเรา ..................................

 

เหนื่อยนัก ก็พักบ้าง (คนถ่ายมือสั่นอ้ะ เสียดายจัง)

 

ชั้นสวยมั้ย? ( ตอบ: ไม่อ่ะ)

 

 

ไม้ตายในการปลดปล่อยสวัสดิกะของลูเคียคืออะไร?

ก. จงร่ายรำ

ข. จงเริงระบำ

ค. จงเพราะ tatoo colour

ตอบ จงเพราะ !

 

 

A: ขอความรักเหรอ?

B: เปล่า ขอตังค์

A: เอ่อ...

 

 

ภาพเบลอ..ไม่เป็นไร

เพราะหัวใจ...เราชัดเจน

 

..........................................................................................................................

ในความแตกต่าง

 สมาชิกแต่ละคน...

บางคน เหนื่อย เมื่อย เพลีย เรียนหนัก

เหงือกบวม ปวดใจ เป็นไข้รัก โชตะ (บ้างก็โลลิ) แต่โดยมากจะวาย

(อีกทั้งบางคนต้องปลีกเวลาไปงานเต้นรำสวมหน้ากาก)

บางคน เรียนปริญญาโท (แต่หน้าตาเด็กกว่าเฟรชชี่ น่าอิจฉาจริงๆ)

 

แต่

มี "สิ่งหนึ่ง"  ที่เราเหมือนกัน

สิ่งที่รวมพวกเราให้เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกัน

รวมความฝันของทุกๆคนเอาไว้

แม้จะรู้ดีว่า...ยากนัก ที่ฝันนั้นจะเป็นจริง

 

แต่พวกเราก็ไม่เคยล้มเลิกความฝัน

เพราะสิ่งๆหนึ่ง

 

สิ่งนั้นคือ "ชมรมวรรณศิลป์"

ที่ยึดเหนี่ยวพวกเราให้กลมเกลียวกันได้มากขนาดนี้

 

เพียงตัวอักษรบนเวป กับภาพใครก็ไม่รู้ที่เอามาลง

คงไม่สามารถสื่อความรู้สึกที่แท้จริงจาก"หัวใจ"ของพวกเราได้

 

เพราะทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเราทุ่มเทลงไป

มันแลกมาด้วยหยาดเหงื่อ แรงกาย แรงใจ และเวลาอันมีค่าของแต่ละคน

กว่าจะมาเป็น "รอยยิ้ม" ได้ ดังเช่นทุกวันนี้...

 

 

edit @ 6 Jun 2009 00:07:11 by CU-PenClub